Wacht niet tot later, later kan ook eerder komen!!

                                            Ja, het gaat weer gebeuren,

           11 Oktober vertrekken Wout en Lotje weer naar het warme zuiden.

 

Zoals voorheen zal ik proberen iedereen zo goed als mogelijk op de hoogte te houden en van foto's  voorzien.

 

Je kunt iets naar onderen de foto's van deze reis bekijken, maar ook in google chrome, wel mooi, maar zonder tekst er bij:

 

https://photos.google.com/share/AF1QipM-ZJ90EWjqTMTPl3dY1CqsZVNL9wg8iexoFXnb3T5Oz65yj_YO9jyi5GTtfZujKQ?key=Mk5MVXctUThtQWRYLWdCSjRVNW1VRFZYSnVrUU53

 

Als alles volgens plan verloopt vertrekken we dinsdag 11 okt. voor een nieuw avontuur in het warme zuiden, onze 7e Marokkoreis. Vanaf midden Spanje is het nog 25gr. dus gaan we maar gauw die kant op.
De voorbereidingen waren al in volle gang, echter een heftige aanval van spit in combinatie met ook nog gordelroos maakten het dagenlang onmogelijk iets te ondernemen, gelukkig is dat nagenoeg weer voorbij.
De tuin is weer opgeruimd, gras nog een keer gemaaid,de laatste boontjes geplukt, en de nestkastjes schoongemaakt zodat we bij thuiskomst ca. eind april weer nieuw leven kunnen verwachten.
Voor lotje is er voor de hele reis eten en wat daarbij hoort ingeladen en natuurlijk moesten we naar de dierenarts voor de jaarlijkse contrôle, inentingen, handtekeningen en stempels in haar paspoort. Zoals altijd was ze panisch voor die enge man in zijn witte jas maar die prikken liet ze probleemloos toe.
Afgelopen week is de camper namens de NKC verzekering getaxeerd, dan staat de prijs weer voor 5 jaar vast en dat voorkomt bij eventuele grote schade gesteggel over de dagwaarde. Ook heb ik wat kant en klaar plaatwerk voor de onderdorpels ingeladen om in Marokko te laten monteren en spuiten, daar zijn ze experts in, bij de laatste apk kwam dat aan het licht en dat schijnt een specifieke Jumper kwaal te zijn.
Rest nog afscheid van familie op zaterdag en zondag, maandag nog wat inpakken en dinsdag wegwezen, we hebben er weer veel zin in.
Kijk ook maar eens op: www.Bladna.nl voor het Marokkaanse nieuws voor Hollanders.

 

We zijn er klaar voor! 
Dinsdag naar Givet, Fumay of Haybes, mooie camperplaatsen aan de Maas in het uiterste noorden van frankriijk, niet ver van Dinant.
 

              Foto's van deze reis, klik er maar op en je kunt ze vergroten.

18 Oktober 2016 Caceres:
Gelukkig werd ik er door goeie vrienden opmerkzaam op gemaakt dat de link naar de foto's onderaan mijn emails en op de website niet meer werkte. Sinds Google Picasa heeft ingelijfd is er veel veranderd wat ik nog niet allemaal begrijp, en ik op zoek ga naar een andere ''opslagplaats'' voor mijn foto's.
Dinsdag de 11e vertrokken we na de koffie bij buurman George en overnachtten in Givet, een uiterste noordpuntje in frankrijk op een superplekje aan de Maas, woensdag in Villemaur-sur-Sanne en donderdag, zoals gebruikelijk, in Sully aan de Loire.
Vrijdag na een stevige rit sliepen we in Bergerac, bij aankomst nat en koud maar de volgende morgen volop zon en in de middag werd het onderweg naar de Pyreneeën zelfs wel 24 gr. en dat bleef wel zo tot in St. Jean-Pied-de-Port.
Reden een prachtige tour door de Pyreneeën en meteen door tot in Salamanca over die prachtige Spaanse doorgaande tolvrije wegen.
Helaas hadden we in frankrijk geen internet, kwam waarschijnlijk door mijn onkunde, kocht wel een tegoed maar het lukte maar niet om dat te activeren.
Inmiddels zijn we weer ''thuis'' in Caceres na 2028 km op die heerlijke camping zoals vele malen eerder, 's avonds lekker buiten tot het om 8 uur donker werd.
Hier is prima internet, dus kan ik weer volop inhalen, alleen met de foto's heb ik nog steeds veel problemen, probeer daar nog uit te komen.
Verder gaat het ons prima, vandaag een heerlijke wandeling gemaakt, de bus weer wat opgeruimd, was wel hard nodig, Lotje is heftig in de rui, en we zullen hier nog wel even blijven, ook de was moet inmiddels wel weer gedaan.

Heerlijk plekje in Caceres

 

Update Martil, 24 oktober:


Ja, Caceres was een heerlijke tussenstop, heerlijk weer en lekker uitgerust, gewandeld en de was gedaan.
De problemen met de foto's op de website lijken opgelost, we zullen zien, misschien is leven zonder google toch ook nog mogelijk.
Vrijdag vertrokken we naar Puerto Gelves om in ieder geval Diana weer te bezoeken, maar de weersvooruitzichten waren zo dat ik daar weer snel weg wilde, tot ongenoegen van Diana, maar we gingen wel met haar zoals gebruikelijk nog even flink boodschappen doen, alleen het op haar boot brengen daar van, dat viel nog niet mee, het plensde onophoudelijk en die trap is minstens 3 meter.
Daarna toch maar meteen vertrokken naar Algeciras, tickets gekocht, de prijs viel mee deze keer, omdat ik helaas maar alleen ben slechts € 165,- voor een retourtje, de laatste Europeese boodschappen gedaan en overnacht op de parking bij dat grote winkelcentrum. Die regen was overigens wel een geschenk van boven, hier in de wijde omtrek was het zóóóó droog, dat het wel leek of koeien en schapen in hooilanden in plaats van weilanden hun maaltje binnen moesten krijgen.
Op zondag de 23e dus naar de ferryhaven en dat ging nog niet allemaal van een leien dakje, de boot vertrok al een uur te laat, deed er ook nog eens meer dan een uur langer over als gebruikelijk, bleef om onverklaarbare redenen heel lang op open zee stilliggen en bij de douane ging het ook al moeizaam. Plots begon het niet gewoon te regenen, maar een stortbui van jewelste, geen douanier die nog naar onze bus kwam, zoals de bedoeling was, vervolgens een eindeloos gesteggel over de invoer van mijn electrische brommertje, de hoogste bazen moesten er zelfs aan te pas komen en uiteindelijk werd die bijgeschreven op het uitvoerdokument van de camper. Al met al weer een uur verder, bij de laatste paspoortcontrôle aan het eind van het douaneterrein kwam die douanier wegens die hoosbui niet eens uit zijn hokje, liet de slagboom omhoog en gebaarde dat we verder mochten.
Onderweg naar Martil, eerst over hoge bergen, zag ik al meerdere auto's in de berm, al dan niet ondersteboven, dus maar rustig aan verder gereden over een soms glibberig wegdek dat kennelijk moeite heeft met dat onverwachte water.
Staan nu op camping ''Al Boustane'', maakten al een heerlijke wandeliing over de boulevard langs het strand en zullen hier nog wel even blijven ennnn het is hier weer een uur vroeger....

Ook een nieuwe echte Marokkaanse ferry maatschappij

 

Update Fes 31 oktober:
 
Gisteren werd het wintertijd bij jullie, hier ook, dus blijft het hier een uur vroeger, nu is het hier om 18,00 uur donker.
In Martil bleven we 4 dagen, redelijk weer, steeds ruim 20 gr. maar geen of weinig zon helaas, maar we wandelden veel over die mooie boulevard langs het strand, heerlijk, en ben weer aan een boek begonnen, ècht waar.
Vervolgens weer naar Chmaâla voor 3 dagen naar die camping waar de tijd tientallen jaren heeft stil gestaan, maar wat was de patron Hermano blij ons weer te zien, we waren weer de enige klant, bracht 's middags steeds een glaasje koffie en hij sliep buiten, vlakbij de poort. 's Avonds bracht ik hem een blikje bier, dat zal Allah mij en hem wel vergeven, hoop ik. Toen ik bij ons vertrek vroeg wat ik moest betalen had hij ook nu weer geen antwoord en toen ik mijn portemonnee opende en 100 dh liet zien, wees hij op een briefje van 50, wat natuurlijk belachelijk was, 5 Euro voor 3 dagen, met stroom, want we stonden in de schaduw, maar hij was zichtbaar super blij met die 100 dirhams.
Naar en terug van Chmaâla kwamen we dus 2 keer langs die plek waar eerder een aardverschuiving de weg geheel bedolven had en waar men nog steeds met man en macht die berg rotsachtige massa aan het verplaatsen was.
Vervolgens gingen we op weg naar Fes, maakten richting Chefchaouen een zijsprong naar de watervallen van Akchour en klauterden urenlang over smalle paadjes maar die cascades zagen we niet, maar niettemin was het daar erg mooi, schitterend ruige natuur.
Sliepen bij Ouezzane en reden naar  Fes, een mooie route, veel olijfboomgaarden en omgeploegde akkers, ook al veel lammetjes gezien. Onderweg zoals altijd weer veel granaatappelverkopers.
Staan nu in Fes op de parking bij Bab Boujeloub, ofwel de blauwe poort van de ingang van de souk en medina, 29 gr. Lekker door de souk geslenterd, verse groente en fruit ennnn gebakken visjes, mmm, het was hier tegen donker gezellig druk met allerlei kraampjes met allerhande etenswaren en had nog een gezellig onderonsje met landgenoten die met zo'n soort Dakar rallymonster onderweg zijn om verder Afrika te bezoeken, een tripje van 2 jaar of zo.
Het stikt hier van de vliegen, maar gelukkig verschenen tegen de avond weer die talloze zwaluwen, die nu dus kennelijk slapen in die holtes van de stadsmuren, waar ze in februari nog in- en uitvlogen om hun jongen te verzorgen.
Morgen naar camping ''Amazigh'' in die kersenboomgaard van Hassan bij Azrou, de verwachting is dan nog maar 16 tot 18 gr. brrrr.

''Even'' die berg verschuiven

Prachtige natuur bij Akchour

Ontmoeting in Fes met Marianne en Wilbert, zijn onderweg voor een reis van 2jaar!!! door Afrika

 

Sidi Wassay 7 november.


Km. stand 3.955 km.
Tot nu toe verloopt onze reis voorspoedig, mankementen bleven beperkt tot nieuwe ruitenwisserbladen en een nieuwe lamp in de koplamp, hoewel dat tegenwoordig ook al een technisch hoogstandje betekent, maar dat lukte.
Het weerbericht was akelig bij de tijd, vannacht regen met wat onweer en vanmorgen weer een uur flink wat water, een weldaad voor de bevolking, tot morgen blijft dat wel zo en daarna weer volop zon. Dus nu breekt de èchte vakantie aan op ''Wassay Beach'', met ons er bij slechts 4 campers en een familie met een grote tent, terwijl hier wel plaats is voor 150 of zo. Hier zullen we wel enkele weken blijven, een heerlijk strand voor de deur, een heerlijk rustig plekje, prima douches, een waterkraan naast onze bus en ons wasmachientje staat al te popelen.

Mij te koud hoor!

 

Onderweg tussen Azilal en Ouzoud kregen we te maken met een demonstratie, een groep vrouwen blokkeerde de doorgaande weg al zingende en met vlaggen zwaaiend, terwijl de mannen even verderop aan het discussiëren waren, ik had geen flauw idee waar het over ging, een half uur later mochten we weer verder, vond het wel leuk hoor, het ging er heel gemoedelijk aan toe. Waarschijnlijk had het te maken met een recent incident in Al Hoceima, daar werd een visverkoper betrapt met zwaardvis, die is verboden om te vangen en dus ook om te verkopen, die werd door de politie in beslag genomen en in een vuilniswagen gemieterd, die visverkoper klom daar in om zijn vis terug te nemen, toen werd de installatie in werking gezet om de inhoud te pletten, hij zat daar nog in en overleefde dat niet. Het bizarre van dat verhaal is dat een agent hem een bedrag voorgesteld had om dat te voorkomen en de hevige protesten overal in heel Marokko zijn er nu om die rotte corruptie aan te pakken.

Demonstrerende vrouwen

 

We sliepen onder meer op een hoge bergpas op een campingkje in een gehucht op 2100 m. Tizi 'n Test en het was hier nog maar 13 gr. terwijl we de hele dag boven de 30 hadden, dus konden we even lekker afkoelen, was wel een komisch gezicht, ik stapte uit in mijn korte broek en zomershirtje terwijl hier die paar mensen dikke winterkleren droegen, maar de volgende morgen bij 6 gr. toch de cv maar even aangezet. Om hier te komen was nog niet zo simpel, kronkelende erbarmelijk slechte en smalle bergweggetjes met soms langzaam verkeer voor ons, maar we hebben het gehaald al was het laatste half uur wel in het donker, en dat is geheel tegen mijn principe in dit land, ook zag ik weer in de verte voor het eerst deze reis besneeuwde bergtoppen, prachtig!

En de volgende morgen de afdaling naar de bewoonde wereld

 

Verder niets nieuws, waar we komen en eerder waren worden we als familie verwelkomd door die geweldig gastvrije mensen.

 

Sidi Ouassay

 

 

Sidi Ifni 21 november.

 

In Sidi Wassay was het welkom weer geweldig, ze wisten zelfs onze namen nog. Maakte meteen een prijs voor 20 dagen, het was geweldig weer en super rustig, daar is wel plaats voor meer dan 100 campers, nu waren we met 5, maar na 10 heerlijke dagen moesten we Sidi Wassay wel verlaten, wegens een kapotte transformator voor de camping hadden we al 4 dagen geen stroom en een 5e nacht zou gaan betekenen dat koelkast en vriezer gingen uitvallen, ondenkbaar natuurlijk. Die transformator moest uit Casablanca komen, het was weekend en dat ging nog wel even duren, de mannekes waren niet blij, die transformator moest ook nog eens 7000 dirham gaan kosten, ter vergelijking, ik had een prijs bedongen voor 20 dagen voor 70 dirham per dag!

Lijkt wel een geiser

 

Dus vertrokken we naar Sidi-Ifni en hebben daar een mooi rustig plekje ingenomen, zeer tot genoegen van Lotje, het stikt hier van de katten, ook hier maar enkele ''bewoners''.
Zo maar op straat terwijl ik foto's aan het maken was, bood een man mij 2 kamelen in ruil voor Lotje, ondenkbaar natuurlijk, maar hij wilde haar toch wel erg graag en bood toen 3,5 kamelen, maar begreep al gauw dat verder onderhandelen geen zin had, mocht zelfs een foto maken, wat hier heel bijzonder is, en aan een halve kameel heb ik ook niks, haha.
Bellen met skype gaat hier weer uitstekend, was lange tijd van hogerhand geblokkeerd maar na heftige protesten van de bevolking weer mogelijk gemaakt, dus als je wilt dat ik je bel, bel mij op mijn mobieltje, ik neem die dan niet op, maar bel je z.s.m. terug, liefst vanaf een vast nummer.
Het recente verbod op plastic tasjes werkt goed, bijna nergens krijg je die nog, bij Marjane moet groente en fruit in papieren zakken en bij de kassa's kun je voor 1 dirham per stuk tasjes kopen die milieuvriendelijk en afbreekbaar zijn. Op opvallend veel plaatsen is er nu al veel minder rotzooi langs de weg, zie ook vaak mensen aan het opruimen en op steeds meer plaatsen in de steden staan vuilcontainers langs de weg. Marokko gaat de goede kant op, of kwam het omdat in Marrakech die milieuconferentie plaats vond met de wereldtop? Ook op de markt in Sidi-Ifni krijg je geen plastc tasjes meer, als het niet anders kan nog wel eens een plastic zak of voor 1 dirham zo'n afbreekbaar tasje.

Neeee, Lotje is niet te koop!

 

Zaterdagavond kregen we buren, 2 gezellige stellen uit Moskou, 1 dame zelfs uit Siberië, 2 van hen spreken behoorlijk goed Engels. Gisteren was er grote markt in de stad, had lekker veel verse groente en fruit ingeslagen en had mijn tuinboontjes al in de pan, toen ik werd uigenodigd voor een ''Jägermeister'', en moest ook mee spaghett blijven eten, was heel gezellig, buiten met wat lampjes in een kring, dus dan vanavond maar die tuinboontjes.

Vanmorgen afscheid, ze vertrokken naar Marrakech

 

Vanmorgen las ik op www.Bladna.nl het weerbericht voor de komende dagen:


In een groot deel van Marokko wordt vanaf maandag een aanzienlijke daling van de temperatuur verwacht. Dat meldt de nationale weerdienst DMN.
De lage temperaturen gaan gepaard met sneeuwval in het Hoge en Midden-Atlas boven 1500 meter. In het noordwesten, het binnenland en aan de Atlantische kust van Tanger tot Laayoune wordt deze week regen verwacht.
Het noordwesten van land, het westen van de Rif en de reliëfs van het Atlasgebergte zullen worden geteisterd door hevige regenval waarschuwt DMN.
Het slecht weer blijft zeker tot het weekend, aldus de weerdienst.


Dus daar moeten we het dan maar even mee doen, hier gaat het wel meevallen met gemiddeld 20 gr. en dinsdag een beetje regen. Verder weinig te vertellen.

 

Abaynou, 1 december.
Zondag 20 nov. vertrok ik naar Abaynou (Abeino) bij Guelmim naar die heerlijke camping, http://www.lavalleedabaynou.fr in een dal, een oase van rust, 5 km. van de bewoonde wereld via een stuk piste, ofwel een keienpad, je hoort alleen de vogels, geen verkeer, soms een voorbijgaande herder met zijn kudde schapen en/of geiten. Op die hele camping slechts 4 gasten, en sta nu op een groot deel met slechts één stel medebewoners, fransen met een omgebouwde mega vrachtwagen die hier ieder jaar weer de winter doorbrengen, aardige mensen maar voor mij helaas onverstaanbaar. We hebben hier water en stroom op de plek, prima douche niet te ver, Lotje kan los, wasmachientje achter de bus, wat wil een mens nog meer, en voor nog geen 6 euro per dag, alles inbegrepen en ‘s morgens vers brood bij het restaurantje verkrijgbaar, stokbrood voor 1 dh. per stuk, en die is dan nog warm. En goed internet van Maroc Telecom, kan ik 's avonds ook nog ''YouTube'' kijken.
Was eigenlijk van plan maandag te gaan, maar op zondag is er die grote markt (souk) in Sidi Ifni op dat voormalige vliegveld, ik kan dan met mijn bus daar naar toe, hoef dan niet door die steile straten te sjouwen met mijn groente en fruit en rijd dan meteen verder, maar het is niet zo ver hoor, 1,5 à 2 uur rijden, incl. nog wat boodschappen bij Marjane, een hele grote moderne supermarkt in Guelmim.

Was wel mooi, liet lotje uit aan het eind van de middag, zag heel ver weg die herder waar ik vorig jaar een praatje mee maakte, en hij stak spontaan heel enthousiast zijn hand omhoog!
Heb inmiddels ''Telegram'' geïnstalleerd, schijnt nog beter te zijn als ''Whatsapp''. maar daar weet ik niks van, voordeel van deze is dat ik die wèl met mijn laptop kan gebruiken, dus hoor ik er weer helemaal bij, haha. https://telegram.org/dl/ ,alleen is het probleempje dat van al mijn contactpersonen er slechts 3 ook ''Telegram'' hebben en dat is wel een voorwaarde, dus hoop ik dat er meerderen volgen, het is en blijft gratis, makkelijk te gebruiken, zelfs ik kan er mee overweg, onbeperkt gratis berichten en foto's versturen waarheen je maar wilt, het enige wat je nodig hebt is een internetverbinding. Mijn gebruikersnaam, je kon het weten: WOUTenLOTJE.
In tegenstelling met het noorden en het Atlasgebergte, waar heel veel regen viel en sneeuw boven 1500m. is het hier prima weer, niet zo warm, rond de 20 gr. Ik denk hier nog wel een weekje te blijven en dan naar Tan-Tan Plage te verkassen, was dat eigenlijk niet van plan, is een lange saaie weg, maar kreeg al een email daar vandaan van waar ik bleef, ja, dan kan je niet weigeren.

Word wel weer vervolgd,
hartelijke groet, Wout.

 

Babbelaar gelokt

 

Tan-Tan Plage(El Ouatia) 15 december, na 4331 km.

 

Op 7 dec. dus weer vertrokken, toch maar naar Tan-Tan Plage, gelukkig was het op die 170 km. lange vreselijke weg deze keer heel erg rustig, bovendien waren grote delen al netjes gerenoveerd. Alle beruchte politiecontrôles rond Tan-Tan werden straffeloos gepasseerd en er wachtte een hartelijke ontvangst op camping ''Equinox''.

Die lieten we helaas achter

 

Dagelijks maken we een heerlijke strandwandeling, waarbij Lotje als vanouds alles wat ik naar de branding gooi probeert nog net voor de aanstormende golven te ''redden''.

Maar zwemmen is er niet bij.

 

De volgende dag al werd ik uitgenodigd, net als de overige gasten couscous te komen eten op het overdekte dakterras, was wel gezellig, alle fransen zaten bij elkaar en ik met een heel gezellig stel uit Berlijn aan een tafel, achteraf was het wel de bedoeling dat we er wat voor betaalden, het was ook veel te veel, heb er daarna nog 2 keer van gegeten, maar wel redelijk lekker, echter van de kip had ik niet veel meer dan de botjes.

Hier heb ik gezellige Hollandse buren, Robert en Intisar, zij is een Arabische, woont sinds haar 10e al 43 jaar in Rotterdam, is geboren in Jeruzalem en spreekt naast onvervalst Rotterdams ook vloeiend Arabisch, hier wel zo handig. Intisar betekent vrede/overwinning, mocht zelfs met haar op de foto.

Rond de geboortedag van de profeet waren hier ook wat festiviteiten, 's avonds op een groot plein vlakbij optredens van diverse groepen, was meer hard dan mooi.

Ook niet ver van hier was een spektakel met paarden, dat was wel mooi, alleen de  beloofde kamelenrace was niet meer dan een paar rondjes op het zelfde terrein, maakte wel mooie foto's.

Bijna iedere dag rijd ik op mijn brommertje even naar het centrum voor heerlijke gebakken visjes, ja aan de kust moet je wel profiteren, toch?

Buurman Robert had in een overmoedige bui een zeehengel gekocht met de verdere benodigdheden en ook op de visafslag een zak sardienen voor aas, veel te veel en die rest kwam bij mij in de koelkast, maar niemand wilde die, dus heb ik ze maar schoongemaakt, nadat Rachid, de gardien, het had voorgedaan, was de eerste keer van mijn leven en tevens de laatste keer, ik houd niet van vis schoonmaken en sardienen zijn ook niet mijn favoriet, maar, moet zeggen dat ze wel redelijk smaakten.

Vandaag was een trieste dag met een grote domper, ontving een bericht van lieve mensen die we eerder in zuid-Marokko ontmoetten, waarvan hij juist aan de beterende hand was van een vervelende aandoening, nu is bij haar niercelkanker vastgesteld, weliswaar in een stadium dat genezing waarschijnlijk is, maar toch...

Verder niks nieuws, alle dagen zon maar de temperatuur gaat zaterdag a.s. naar slechts 17 gr. en het begint al harder te waaien, brrr.

De maand januari wil ik in Tafraoute doorbrengen om daar mijn verblijf te verlengen en wat reparaties te laten verrichten aan ons rijdend hotelletje, maar dat is nu nog te vroeg, daar is het nu slechts 12 gr. dus zal ik de feestdagen wel weer slijten in Abaynou op camping De La Vallee, ja het kon erger.

 

 

Kerst in Marokko?

22 December, Abaynou:

Weinig te vertellen dit keer tijdens de zonnige dagen voor Kerst.

Vaak wordt me gevraagd of de Marokkanen dan helemaal niets aan Kerstmis doen, toch wel hoor, las vanmorgen een stukje daarover in www.bladna.nl :

‘’Kerst staat voor de deur. In Marokko vieren steeds meer gezinnen kerstmis, kopen een kerstboom en versieren hun huizen. Andere weigeren het katholieke feest te vieren’’.

Ook was er een filmpje bij, wel in het frans:  https://youtu.be/zw9mlTfHU7c met ook die foto, wel uit een vér boven-modale woonkamer, maar toch...:

Leuke ontmoeting met Arend en Akkie, op doorreis naar Zuid-Afrika

Bouizakarne 1 Januari 2017.
Voor de 2e keer deze reis dus na 10 dagen Tan-Tan Plage en afscheid van Rachid en Salah en de Hollandse buren weer neergestreken op camping de La Vallee, net op tijd want tijdens de feestdagen organiseert de franse eigenaar, Paul Grimaldi met zijn vrouw, voor veel geld een uitgebreid arrangement van alle dagen eten en drinken, en nu stroomt het vol met franse gasten, maar dat wist ik al dus sta ver van het feestgedruis en dat is aan mij toch niet besteed. En, geloof het of niet, hier waren zelfs overwegend vriendelijke fransen.
Had er ook een leuke ontmoeting met Arend en Akkie uit Friesland, op doorreis met hun van alle gemakken voorziene megatruck voor onbepaalde tijd, zelfs wel naar Zuid-Afrika, kijk maar mee: www.trucktravel.nl
Daags voor de Kerst had ik weer sinaasappelen geperst en de schillen buiten gelegd voor de babbelaars maar op 2e Kerstdag verschenen opeens 3 wijzen ezels uit het oosten en aten in een mum van tijd al die schillen op, hun kerstmaaltijd dus, dat waren er best veel, ik had 1,5 liter sap geperst.
Tijdens één van onze vele wandelingen in dat mooie dal heb ik steentjes gestapeld zoals Anja altijd zo leuk vond, nu stoppen we daar telkens even....


''Telegram'' is inmiddels wel een welkome aanvulling in de communicatie, toen ik het installeerde waren er behalve mij maar 2 contacten, inmiddels al 16, het is hartstikke leuk, gratis en heel makkelijk te installeren: https://telegram.me/WOUTenLOTJE  klik er maar op en volg de aanwijzingen.

Ook wil ik hier hartelijk bedanken voor de vele Kerst en nieuwjaarswensen, overweldigend!
Oud en nieuw brengen we nu door op die leuke Camping ''Tinnougba'', net buiten Bouizakarne bij de uiterst vriendelijke Lahcen, die gaat 's morgens op zijn fiets in de stad speciaal voor mij een brood halen. Behalve die gure wind is het hier voor even wel aangenaam, geen gillende keukenmeiden, zevenklappers of illegale cobra's, ook geen uitgebrande auto's, een oase van rust, uiterst eenvoudig en super netjes maar geen stroom, maar met volop zon redt ik dat wel. Zal mijn best doen die hier steeds rondvliegende witkruintapuit voor de lens te krijgen, is wel erg schuw.

Tsja, die steentjes....

Camping Tinnougba bij Bouizakarne

 

Bij Ali werden de onderdorpels vernieuwd, kijk en klik maar:

Zagora 23 jan. 2017
Op 2 jan. weer neergestreken op camping ''Tazka'' bij Tafraoute, het was er nog steeds fris maar volop zon maakte veel goed en het welkom van de vaste wintergasten was weer geweldig en moest 's middags weer meteen aan de bak met jeu de boule. De omgeving is zichtbaar opgeknapt, in het dorp is men al ver gevorderd met het asfalteren van zowat alle straten, weinig rotzooi meer op straat en op veel plaatsen afvalcontainers, Marokko is goed op weg!
De volgende dag ging ik meteen naar Ali om af te spreken wanneer hij mijn bus onder handen kon nemen. Tijdens de apk was aan het licht gekomen dat de onderdorpels van binnen behoorlijk verroest waren, blijkt een kwaal van mijn type jumper te zijn. Ali had daar wel oren naar, hij had bijna niks om handen. Groot was zijn verbazing toen ik ook nog eens alle benodigde onderdelen van onder mijn bed tevoorschijn toverde die ik in Holland al kocht, hij glunderde en had zoiets kennelijk nog nooit meegemaakt. Na een dag kon ik al komen en hij werkte er met z'n maatje 7 dagen aan, van 's morgens 10 tot 's avonds 5 en kon ik telkens weer op de camping slapen. Ali had ook al meteen uitgerekend en op een kladje geschreven wat dat moest gaan kosten. Afspraak was dat hij super kwaliteit zou leveren, alles extra goed zou conserveren, óók de onderkant, en dat hij daar ruim de tijd voor kreeg en ik bereid was hem daar een goede prijs voor te betalen, iedereen blij en het resultaat was super, kijk maar: https://youtu.be/b5f7kIzCkgA en vergeet niet het geluid aan te zetten!
Op vrijdag alleen werd het werk onderbroken, Ali's vrouw had een grote schaal couscous bereid voor iedereen die daar was, super, en even later verscheen Ali onherkenbaar in zijn nette witte jurk om naar de moskee te gaan voor het vrijdaggebed.
Hamedda, Ali's assistent, had steeds hard en goed gewerkt, telkens moest ik komen kijken hoe goed het wel werd, op de laatste dag had hij de grondverf gespoten en toen die droog was vond Ali dat hijzelf en niet Hamedda de laklaag moest spuiten, diep beledigd rende hij de trap op naar zijn kamer boven de werkplaats en heb hem die dag niet meer gezien...
De prijs viel zo veel mee dat ik er grotendeels de brandstof van deze reis wel mee uitgespaard heb.
Inmiddels had ik de papierwinkel voor een aanvraag voor verlenging van mijn verblijf al ingeleverd bij de gendarmerie, was ook wel mooi, zowel op het buro municipal als bij de gendarmerie werd ik meteen herkend en uiterst vriendelijk geholpen, en na een week dat papier opgehaald, mag hier desgewenst nog eens 3 maanden blijven
Was het weer aanvankelijk wel aangenaam, niet heel warm, de vooruitzichten waren echter zo slecht dat ik maar gauw verder oostwaarts richting Sahara ben getrokken. Marokko word momenteel getroffen door een koudegolf en ik probeer dat maar zoveel mogelijk te omzeilen.
Vervolgens bleef ik 3 dagen in Foum-Zguid om er Brahim te bezoeken en om de was te doen, maar op camping ''Khaima Park'' was het ook niet alles, hopeloos internet, de meeste tijd geen stroom en warm water, dus moest ik dat maar uit mijn bus halen, zon genoeg op mijn panelen. Ook daar werd het al kouder dus snel weer verder. Brahim, die een restaurantje ''Checuaga'' in het centrum runt was heel blij met een berg truien die ik niet meer gebruik, ik mocht zelfs het eten niet betalen! En toen ik nog even koffie bij hem wilde drinken voor ons vertrek, was hij bedroefd dat hij dat niet kon maken, inmiddels zat het hele dorp zonder stroom, maar een glas vers geperst sinaasappelsap maakte veel goed.
Inmiddels over een mooi opgeknapte -N 12- ''thuis'' gekomen op camping ''Sindibad'' in Zagora waar nog net een mooi plekje voor ons vrij was en nu maar eerst weer een verhaaltje, wat toch eigenlijk weer best lang geworden is voor iemand die niet zo bijster veel meemaakt.
Zojuist kwam hier Abdul van ''Garage Sahara Zagora'' ook nog even langs waar ik morgen terecht kan voor een grote beurt en enkele kleine reparatie's.
Onderweg nog een mooie opmerking van een Duitse camperaar:
''Wenn man unterwegs keine Holländer mehr seht, da kann man bestimmt nicht mehr weiter!''
Hij bedoelde er mee te zeggen dat je in alle uithoeken van de wereld wel Hollanders tegen komt, zo niet, dan kun je daar ook vast niet verder!

Ontving nog een mail van Sergey uit Moskou, die met landgenoten in Sidi Ifni naast ons sliepen met uitnodiging voor een bezoek aan Moskou:

''Hi, Dear Wout!
We have safely come back home, children by plane - I by car.
At me 12000 km in 35 days have turned out. Plus 4000 km by sea on the ferry from Genoa.
We wish you a Happy New Year! We wish you to be healthy and same kind!
There will be desire - come or arrive to Moscow! With pleasure we will show round to you the city and as we live!
My report on Morocco is published in Russian here''
http://www.ls78.ru/gallery.php?show=42&page=1

Word wel weer vervolgd,

 

Vandaag 25 jan. heerlijk over de ''grote'' markt net buiten de stad geslenterd en weer heerlijke verse groenten en fruit ingeslagen voor 4 dagen, zondag is er weer markt.
Tegen mijn gewoonte in heb ik er een serie foto's gemaakt, dacht wat kan het me schelen, ik hoor en zie de reactie's wel, viel wel mee voor zover men het merkte.

Kijk maar mee en klik maar:

Die berg met de tajine er boven op bij Agdz, langs de Drâa

Meski 23 febr. 2017

Sommigen worden al wat ongeduldig/ongerust dat een nieuw bericht zo lang duurt.
Hier gaat het prima hoor, het is weer lekker weer, maar gebrek aan belevenissen en inspiratie, je weet wel.
Eerst was ik 10 dagen in Zagora, ook bij Abdul en Mohamed voor een grote beurt en wat reparatie's, vertrok daarna naar ''Camp Serdrar'', ver van de bewoonde wereld, een super plek na 6 km. hobbelige piste, niet ver van Tazzarine, maar totaal gebrek aan internet maakte dat ik de volgende morgen meteen weer vertrok, bleef daarna nog een paar dagen in Agdz, maar ging toch weer terug naar camping ''Sindibad'' in Zagora, waar ik het erg naar mijn zin had, gemoedelijk, af en toe zelfs gezellige landgenoten, dichtbij het centrum enz. ennn spotgoedkoop, en die markt natuurlijk 2x per week, kijk maar naar die foto's, prachtig, en waar een 50 gr. gewichtje gewoon vervangen word door een bougie, ècht waar.
Inmiddels weer ''thuis'' op ''Source Bleu de Meski'', vaste prik op alle Marokkoreizen, weer een geweldige ontvangst, super!!
Vandaag, donderdag 23 febr. de was gedaan, was wel heel veel, tussendoor sinaasappelsap gemaakt voor wel een week, gewandeld met Lotje door die paradijselijke palmeraie, waar je soms denkt in een jungle te zijn en tegen de avond kwamen veel koereigers hier net bijna boven ons een slaapplaats innemen.
Morgen moet ik bij de familie van Youssef couscous komen eten, zal hier nog wel even blijven, de komende week 23 tot 25 gr. en géén code geel of oranje, haha. 

Onderweg naar Erfoud

 

Chmaâla, 7 maart 2017.

de couscous bij de familie Hmani in Meski was wel lekker, is eigenlijk niet mijn favoriete maaltje maar het was erg gezellig, alleen altijd en overal waar je binnen komt staat er een tv hard aan en dan ook altijd op een Arabische zender, dus probeer ik meteen een plekje te bemachtigen met mijn rug daar naar toe.
Na nog een gezellig onderonsje met Hollandse Joske uit Portimao en zijn Vlaamse, in Finland wonende reisgenote vertrok ik daar weer na 5 dagen en verbleef 2 dagen bij Hassan op zijn camping ''Amazigh'', in die kersenboomgaard voorbij Azrou, richting Ifrane.

 

 Daar ontmoette ik voor de vierde keer deze reis stom toevallig weer dat gezellige Britse stel uit Norfolk en het weerzien was weer hartelijk. Inmiddels broeden hier in de omgeving op zowat alle boerderijen en hogere bouwsels héél veel ooievaars, prachtig om te zien en dat geklepper te horen. De volgende morgen werd de akker van de buren geploegd en ingezaaid.

Stond nog een middag, avond en nacht op de parking bij ''Bab Boujloud'', ofwel de ''Blauwe Poort'' vlakbij de souk in Fes, waar die talloze zwaluwen inmiddels in de gaten van de stadsmuur waren begonnen te broeden Op die markt kon ik weer ruimschoots heerlijke groenten en fruit en aardappelen inslaan, moest ook wel want op de volgende bestemming gaat dat niet lukken. Ook deze keer alles voor weinig, betaalde ik in Errachidia nog 10 dirham voor een kilo tuinboontjes, nu nog maar 4 dirham (40 ct), en die waren zo mooi klein dat ik daar wel 1,5 kilo van nodig had. Naast mij stond een leuk jong stel uit Slowakije met een Landrover op weg naar het zuiden, gelukkig sprak hij Engels want veel verder als ''dobri den'' (goeden dag) kwam ik niet.

De volgende morgen weer vroeg op pad, het was daar wel erg luidruchtig en maar ontbeten op de parking van de ''Carrefour'' niet ver daar vandaan, Lotje kon daar ook nog even uit en daar kon ik nog wat wijn kopen en een ''St. Pierre'', ofwel ''Peterfish'', bij ons ''Zonnevis'', die laten fileren, was later heerlijk en nog voor meerdere keren in de vriezer.
Via Ketama, over hoge bergen en over vaak erbarmelijk slechte en niet altijd ongevaarlijke stukken weg, waarvan het laatste stuk naar de Middellandse zeekust wel goed en adembenemend mooi was weer aangekomen op die camping in Chmaâla. Saïd was dolblij ons weer te zien, we waren nu de enige gasten. Helaas de volgende dag storm en wat regen, maar gelukkig inmiddels weer prachtig weer, volop zon en voorlopig weer dik boven de 20 gr. Hier is het super rustig, alleen wat schapen, geiten en kippen, gelukkig door Lotje met rust gelaten, zij zorgt er voor dat er geen katten te dichtbij komen. 's Middags na school kwamen er kinderen hier op mijn brommertje rondrijden op de camping, tot dat de accu leeg was, daarna hielpen ze wel gezellig mee die tuinboontjes te doppen. Later kwamen ze zelfs een brood brengen en bracht Saïd een paar verse eieren, Marokko op zijn best!
Zondag arriveerden hier Sjaak en Bep uit Noord-Holland met hun VW camper, was ook heel gezellig. Zij is beeldend kunstenares, kijk maar eens naar haar mooie creatie's op: www.beproetkunst.nl

Inmiddels al mijn beddengoed gewassen, nog even relaxen en dan naar Martil, camping ''Al Boustane'' voor de laatse stop voor de ferry naar Europa, inmiddels 6500 km. achter de wielen en nog zo'n dikke 3000 te gaan, wel beduidend minder als alle vorige Marokkoreizen.


frankrijk, 25 maart 2017.
Hier dan al weer laatste update van deze mooie reis, was weer héél anders dan alle vorige Marokkoreizen, reden we met onze VW onze eerste editie 2009/2010 wel 18.000 km. nu blijf ik net onder de 10.000 wegens het veel langer blijven plakken bij goeie bekenden op mooie plekken. Het weer was behoorlijk minder als in de vorige editie's , vooral in januari was het erg koud in Tafraoute, maar ik klaag niet hoor, verliet wel juist op tijd Marokko, want net daarna viel er in het noorden heel veel regen.
De overtocht met de ferry terug ging wat moeizaam, ging al een uur later dan op mijn ticket stond, was wegens goed weer wel snel aan de overkant, maar wegens laag water konden al die vrachtwagens die er eerst uit moesten maar met grote moeite van die klep naar de wal, duurde ook wel een uur extra en dan was het in Europa ook nog eens een uur later.
Het weerzien met Diana in Gelves was weer ouderwets hartelijk, altijd bromt ze dat ik niet langer blijf.

Één van de vele vale gieren in Extremadura

Inmiddels ben ik al weer in frankrijk, ben dus wel vroeg terug, heeft zo zijn redenen, o.a. zal ik nu eens eindelijk voor de eerste !! keer bij de verjaardag van kleinzoon Sven zijn, die wordt al 6 op 12 april.

Mooie camperplaats in Noord-Spanje

Iedereen die reageerde, dank daarvoor, en wie weet wat de toekomst brengt, je hoort/ziet het wel weer.
Hartelijke groet,
Wout.