Wacht niet tot later, later kan ook eerder komen!!

Verslag van onze 5e Marokkoreis

 

Selektie 5e Marokkoreis

Klik op de pijltjes voor groter formaat

Zondag 26 oktober.

Vandaag een uur extra, dus eindelijk een verslagje van de zwervende globetrotters, wel wat laat wellicht, maar dat komt door nog een beetje gebrek aan inspiratie en heel veel problemen met internet abonnementen.

Na alle voorbereidingen, dierenarts voor alle stempels en nodige prikken voor Lotje, 7 maanden medicijnen voor Anja, dat viel nog niet mee, huis en tuin op orde, dus eindelijk op 7 oktober de buren nog gedag gezegd en om een uur of 12 op pad, in de stromende regen.

Ook aan de bus alle voorbereidingen getroffen, grote beurt, extra vering boven de achteras laten monteren, we raakten regelmatig hoge drempels in de weg en nu ook nog eens een opvouwbaar scootmobiel voor Anja achterop, maakte dat wel nodig. Dat werkt perfekt, achter werd de bus 7 cm. hoger en nog geen enkele keer iets geraakt. Ook dat scootmobieltje is voor Anja een uitkomst, haar reikwijdte is nu aanzienlijk vergroot en kan weer flinke afstanden maken met Lotje. Na 2 dagen echter sloeg ons de schrik om het hart, na zorgvuldig het"ding" zo we die noemen te hebben ingepakt en achterop naast het fietsenrek vastgemaakt, bleek er toch water in de electronica van de bediening in het stuurhuis te zijn binnengedrongen, er was geen beweging meer in te krijgen. Dus kregen we al visioenen van 7 maanden meeslepen van dat ding zonder er gebruik van te kunnen maken. Na zo ver mogelijke demontage van die bediening en langdurige behandelijng met een föhn, kwam er wonder boven wonder de dag er na weer beweging in, en sindsdien werkt ie weer perfekt, en ècht waar, dat was vele dagen vóór dat we in Lourdes waren, maar toch! We besloten per direkt dat ding vervolgens alleen nog maar in de bus te vervoeren, dat lukt wel.

Na overnachtingen op camperplaatsen, voorbij Brussel bij zo'n botenlift, in Villers sous Chatillon tussen de champagne wijngaarden, in Milly la Fôret en op camping "Du bois de Chievre" met heerlijk verwarmd overdekt zwembad bij Bonneval zworven we verder door het mooie, zeer rustige franse land, we rijden immers nooit tolwegen,en het weer werd per dag beter.

Na 2 nachten en 1 dag op een mooie camping in Lourdes reden we pardoes de Pyreneeën in, schitterend, niet alleen het weer, ook de adembenemende route en de uitgestorven weidsheid van de bergen waren magnifiek met o.a. de col d' Aubisque, en zo rolden we Spanje in.

In Lourdes bracht ik in m'n uppie, voor Anja te steil en te ver,nog een bezoek aan de beroemde plek waar, ook op die gewone doordeweekse dag duizenden, velen in een wagentje, aansloten om in die grot een wonder te mogen ondergaan, maar tenminste de wetenschap te hebben het aller uiterste daarvoor te hebben gedaan. Heel indrukwekkend, groepen van werkelijk alle werelddelen, en massa's ontstoken kaarsen in alle maten. Ondanks de vele duizenden was er een serene stilte, behalve vlakbij die grot, waar de wachtenden onophoudelijk zachtjes Avé, Avé Maria zongen. Altijd dachten we dat het ging om een toeristische trekpleister of zo, niets is minder waar, alles wordt gedaan om de veelal zieke mensen in de gelegenheid te stellen hun geluk te vinden, het is zelfs verboden om wie dan ook iets te betalen. Voor iets tastbaars moet je dan naar de souvenirshops in het centrum van Lourdes.

We vervolgden onze zwerftocht verder door Spanje, via El Burgo de Osma, Segovia, en Avila naar het nat. park Monfraque in Extremadura, je weet wel van die vele vale gieren, prachtig, zwevend op thermiek tegen een strak blauwe lucht. We dachten daar op die grote parking bij het infocentrum te blijven slapen, net als vele malen voorheen, echter tegen de avond kwamen twee mannen in parkkleding ons vertellen dat het in Spanje in alle natuurparken verboden is te overnachten met een camper e.d. we moesten zelf maar bekijken of we wilden blijven staan, maar vertelden wel dat de vorige nacht een frans gezin met kinderen in een camper om 3 uur(!) beboet en weggestuurd werd. Omdat ons dat niets leek vertrokken we maar naar camping Monfraque, zo,n 8 km. verder.

Na een nacht in Zafra, met een record aantal vliegen, reden we over die prachtige "Ruta de la Plata" Andalucia binnen naar Puerto Gelves, pal aan de Rio Guadalquivir, zo'n 10 km. ten zuiden van Sevilla, stoelen buiten, luifel uit, 28 graden, dus maak je over ons geen zorgen.

 

 

's Nachts zat er telkens voor onze deur wel een hagedis op de lantaarn om z'n voetjes warm te houden en af en toe een mugje te vangen 

 

3 November Chmaâla.
Na een paar heerlijke dagen in Puerto Gelves weer afscheid genomen van Diana en Nellie Mandela. Donderdag de 30e zoals gebruikelijk LPG getankt in Jerez de la Frontera en in Algeciras tickets gekocht, deze keer 10% duurder als vorig jaar,  € 220,-. Na nog de laatste Europeese boodschappen en een overnachting bij het winkelcentrum van Palmones probleemloos overgestoken, alle geluk dat we er zo snel waren, volgens de info bij ticketburo Gutierrez ging er een boot van Balearea o.a. om 10.00 uur, dus wij vroeg op en waren om 9.25 aan het incheckloket waar de beste man zei dat we moesten opschieten, we hadden nog cinqo minutos, en inderdaad, na ons ging meteen die grote klep dicht. Onze bus werd vastgesjord wegens een stevige wind, en om 10.00 uur reden we er in Ceuta weer vanaf, want daar is het weer een uur vroeger dan in Europa.
Aan de grens was het erg rustig, en daar wij ernstig in overtreding waren, verwachtten we mogelijk wat problemen, we hadden beiden nl. geen stempel in onze paspoorten van dat we de laatste keer Marokko verlieten. Maar na enkele malen de paspoorten te hebben doorgebladerd, kregen we zonder moeilijke vragen ons nieuwe stempel en mochten we uiteindelijk toch gewoon verder.
Onaangename verrassing was bij de tankstop in Fnideq, waar we bijna 10 dirham per liter diesel mochten neertellen, dat was toen we in maart j.l. Marokko verlieten bij datzelfde pompstation 8 dirhams.(1 dirham = ca. 9,2 eurocent)
Meteen vanmiddag ons simkaartje van vorige winter laten opwaarderen, 2 maanden voor 200 dirhams, en internet werkt weer als een tierelier.
We bleven 2 nachten op de camping in Martil, maar dat is ook niet meer wat het was, bijna de helft kleiner geworden wegens nieuwbouw van nog meer appartementen, het oude toiletgebouw nagenoeg onbruikbaar en een nieuw in aanbouw nog lang niet klaar. Bovendien had men op alle percelen een dikke laag mul zand aangebracht, brrrr dat kwam overal in en zelfs door onze mat en onberijdbaar voor de scootmobiel. Dus mede wegens de herrie van de bouwwerkzaamheden rondom weer snel vertrokken, jammer want je kunt er heerlijk over de boulevard langs de zee wandelen en winkelen in de souk en zodoende weer aan Marokko wennen, maar helaas...
Staan nu weer op die verlaten camping in Chmaâla waar de tijd tientallen jaren schijnt te hebben stil gestaan, in een oase van rust tussen heel veel soorten bomen en op 200 meter van de zee, nauwelijks nog werkende voorzieningen maar toch komen we hier graag. Na aankomst op zondag moesten we eerst 1,5 uur wachten tot Ahmed, de beheerder, terug was, die was volgens voorbijgangers vast ergens gaan eten, maar het weerzien was er niet minder om.
Hier alles dik in orde, we hebben al weken prachtig weer, maar de verwachting voor de komende dagen is behoorlijk minder, hopelijk voor de bevolking komt er eindelijk regen. Morgen verkassen we daarom naar de Atlantische kust, Moulay Bousselham, om vandaar verder naar het zuiden te zwerven.
 
 

Die mooie lagune bij Bousselham

 

13 November Sidi Wassay.
Bleven een dag en 2 nachten in Bousselham maar ook hier werd het weer steeds kouder, dus , vertrokken we al weer snel, deden de boodschappen bij Marjane in Rabat en sliepen 's avonds in Mohammedia, camping Òcean Bleu, maar ook daar slaat de vooruitgang hard toe, rondom die gedateerde camping worden talloze appartementen uit de grond gestampt, met de daarbij behorende herrie, dus waren we weer snel vertrokken. Vandaag reden we tegen onze gewoonte in de hele dag over de tolweg van Mohammedia naar Agadir, voor ons een record, bijna 500 km. op één dag, maar wel lekker ontspannen en de prijs viel erg mee, alle trajekten bij elkaar nog geen 300 dirhams en als beloning staan we nu al op die mooie camping in Aourir, ca. 20 km. ten noorden van Agadir, met nog wel 3 andere gasten. De weg hier naar toe was vorige keer nog een ramp, kuilen, modder en veel te smal, maar nu is alles keurig geasfalteerd zeker tot aan de camping. Aangezien de verwaching voor de komende 10 dagen zo rond de 25 gr. blijft met overwegend zon, zullen we hier nog wel even blijven.
Maar helaas, er gebeurt altijd wel wat, zeggen we dikwijls, dat Maroc telecom hier onvoldoende bereik heeft wisten we al van vorige keren, maar hier is men trots op wifi op het hele terrein d.m.v. internet via een satellietverbinding, echter de grote chef was het weekend afwezig en de vervanger was niet of onvoldoende geïnstrueerd over hoe de gasten daar gebruik van konden maken, dus waren we weer onbereikbaar voor de rest van de wereld, voor ons onbestaanbaar, dus weer snel opgebroken en verder zuidwaarts, jammer, we hadden hier best wel een weekje of zo willen blijven.
Verder gezworven, nog even boodschappen gedaan bij Marjane in Agadir, waar blijkt geen alcohol meer te worden verkocht, niet dat we dat nodig hadden, we hebben in Spanje voldoende voorraad aangelegd, zeker 60 à 70% goedkoper en we hebben niet voor niets voor vertrek nog hulpvering boven de achteras laten monteren (!!!!!).
We hadden gezien dat er een nieuwe camping was geopend in the middle of nowhere in Takat, ca. 30 km. onder Agadir, prachtig, veel beter zagen we nog nooit in Marokko, echter de fraaie dikke laag grind op het hele terrein was voor Anja's "ding" onneembaar, dus de volgende morgen weer verder richting Sidi Wassay. Onderweg bij Tifnit nog even gekeken of we wellicht dat reservaat met oorspronkelijke inheemse dieren van Marokko konden bezoeken, dat blijkt volgens de bewaking wel te kunnen, maar dan moet je in Agadir bij het direktiekantoor tickets gaan kopen, je mag dan met je eigen voertuig het park in. We zijn vast van plan dat later nog wel eens te gaan doen. Van buiten het hekwerk lukte het nog van grote afstand een aardig plaatje te maken van een paar orixen.

 /assets/img/placeholder.jpg

Orixen bij Tifnit wel van hééél ver weg


Op de camping "Wassay Beach" wachtte ons een hartelijk welkom, hier waren we al vele keren eerder. Hiet is het nog erg stil, slechts een 10-tal campers, kom je hier in januari, staat het waarschijnlijk wel vol met zo,n 200 plaatsen.
Verder weinig te melden, onze wifi werkt weer, die viel na het weekeinde plotseling uit, weten niet waardoor, wellicht verloopt het simkaartje na een jaar, of werden we bij de opwaardering in Martil beduveld, 2 weken i.p.v. 2 maanden , we weten het niet. De mannen hier zorgden voor een nieuw simkaartje met een prepaid internet toegang, en het werkt weer als vanouds.

Zaten we vanmorgen nog lekker buiten en draaiden 2 wassen, begin middag werd het zwaar bewolkt en kwam er vanuit de oceaan een dikke grijze mist opzetten, brrrrrrr, dus een goede gelegenheid om ons webje weer bij te werken.

 

/assets/img/placeholder.jpg

Dit kregen we in Sidi Wassay 

 

3 December Sidi Ifni.
Na 16 dagen Sidi Wassay lazen we dat er ook langs de kust erg slecht weer op komst was, dus vertrokken we al vast naar Sidi Ifni. Dat ging echter nog niet van een leien dakje want het had van woensdag op donderdag zo veel geregend dat we op de route naar Massa en verder langs de kust wegens het vele water in de straten noodgedwongen moesten omkeren voor een andere route, en via de doorgaande route over de -N1- ging dat wel prima. Na de boodschappen in Tiznit reden we die mooie route door de bergen en verder weer langs de kust naar Sidi Ifni over prima, veelal pas gerenoveerde wegen.
Aangekomen in Sidi Ifni werden we voor het centrum , nog vóór de campings al omgeleid wegens de te hoge waterstand in die rivier die vlak langs de campings ligt en waarvan we ons niet konden herinneren daar ooit water in gezien te hebben. Bij de beoogde "Camping Sidi Ifni" bleek echter dat 3 van de 4 campings daar uit voorzorg tijdelijk gesloten waren en werd ons aangeraden naar het centrum, op het voormalig vliegveld te gaan overnachten, dat was tijdelijk toegestaan, dus zo gezegd zo gedaan, op een grote natte vlakte, werden 's nachts door elkaar geschud door een stormachtige wind, maar op vrijdag werd het al wat rustiger, al viel er nog steeds veel regen.
Zaterdag tussen de buien door een kijkje wezen nemen bij de campings, dat was schrikken daar waren die 3 campings die uit voorzorg ontruimd waren kompleet overspoeld geweest en de 4e, "El Barco" was onbereikbaar wegens een hele dikke laag achter gebleven slib net voorbij de in/uitgang, erger nog, de aanwezige gasten, ik telde er 14, konden ook de camping voorlopig niet verlaten. De grote markt die iedere zondag op deze plek, waar we nu staan, wordt gehouden gaat nu wegens onbereikbaarheid vanaf het binnenland ook niet door. De rivier is nu een bruine kolkende massa die 2 bruggen en een heel stuk doorgaande weg heeft weggeslagen en de oceaan heeft bruin gekleurd. De weg naar het noorden, Mirleft en Tiznit zal voor lange tijd niet bereikbaar zijn. Regen is een zegen voor de bevolking maar soms slaat dat wel eens door tot een catastrofe.
Verder is alles met ons dik in orde, wij redden ons wel en doen voorzichtig aan, de verwachting is voor de komende weken weer normaal weer, dus proberen we indien mogelijk verder naar het zuiden te zwerven, richting Tan-Tan Plage.
De internetverbinding laat het hier regelmatig afweten, dus wanneer dit voor jullie leesbaar is weten we nog niet.
 

6 December Tiznit.Vanmorgen, di. 3 dec. weer wezen kijken bij de "reparatie" van de weg waarover je naar Tiznit kunt. Er is nu een soort van dam van grote stenen met een laag klei met puin er overheen, waar dan het water gewoon doorheen loopt. Er waren over en weer al veel voetgangers dus er komt schot in, maar met 1 vrachtwagen en 1 shovel kan dat ook nog wel even duren. We zitten hier nu vast sinds donderdag j.l. voor ons geen probleem, we waren toch al van plan hier een tijdje te blijven, alleen na 5 dagen zonder zon moesten we toch op zoek naar een stroomvoorziening, die hebben we nu van een koffiehuis hier aan de rand van dat voormalig vliegveld.
Inmiddels wordt her en der al weer wat gehandeld in meestal aardappelen en uien, waar het dan zo druk is dat je er nauwelijks aan de beurt komt. Ook is er een provisorische watervoorziening, op meerdere plaatsen staan grote kunststof vaten van wel 1000 liter, die regelmatig gevuld worden door de waterwagen of de brandweer.
Verder met ons alles dik in orde, voorraden genoeg en gelukkig weer internet, want kontakt met de rest van de wereld is toch wel prettig. Het weer is inmiddels ook veel aangenamer geworden, veel zon en rond de 19 à 20gr. en morgen proberen we Sidi Ifni te verlaten en naar Abeino te verkassen.
Vandaag 4 dec. konden we Sidi Ifni weer verlaten over die provisorische dam, maar zagen onderweg naar Tiznit nog wel heel veel ellende, bijv. de weg bij Gourizim, richting Aglou Plage, net na de afslag naar Tiznit was volledig weggespoeld, zal nog lang duren voordat dat gerepareerd is. Maar na diverse reparaties aan onze route zijn we nu heelhuids en veilig op de gemeentecamping van Tiznit met de talloze Europese overwinteraars, voorheen vonden we dat niks maar is nu in goede staat en nu wel met schoon sanitair en heerlijk warme douches.
We zijn hier neergestreken omdat we er nog niet geheel zeker van zijn of we wel op die camping "La Vallee" in Abeino terecht kunnen, maar als we bijtijds van hier vertrekken kunnen we altijd nog doorrijden naar Tan-Tan Plage.

7 December Abeino.
Verlieten vanmorgen de camping van Tiznit, in de hoop camping "La Vallee" in Abeino te kunnen bereiken. Na de boodschappen en een heerlijk broodje kefta in Bouizakarne zwierven we verder naar Abeino. Onze "Gerrit Garmin" probeerde ons via de snelste route daar heen te sturen, maar helaas onderweg was de weg volledig weggespoeld, dus moesten we weer terug om via Guelmim, 35 km. omrijden, alsnog ons doel te bereiken, dat lukte wonder boven wonder al raakten we diverse malen met de onderkant van de bus de bodem van de gerepareerde route. We werden daar hartelijk verwelkomd door die fransen die daar al jaren overwinteren, en net als de enige andere gasten met een VW T3 Sincro, daar al van vóór de zondvloed van deze regio bivakkeren. Het is hier heerlijk super rustig, vooralsnog heerlijk weer, dus het zou zomaar kunnen dat we hier wel een weekje of zo blijven, en de hutspot smaakte vanavond ook uitstekend. 

 

Tijdelijke watervoorziening in Sidi Ifni.

 

Onderweg naar Abeino moesten we hier wel omkeren

 

Camping "Ël Barco", alleen kon je er niet meer weg.

 

KerstenNieuwjaarswens.jpg



13 December Abeino.

Zijn nu nog in Abeino, dat bevalt uitstekend, heerlijk weertje, super rustgevend, maar dat gaat veranderen, vandaag nog net 20 gr. en wat bewolking en morgen slechts 17 gr. en mogelijk een buitje, redenen genoeg om te gaan verkassen naar Tan-Tan Plage, maar eerst boodschappen doen bij de nieuwe Marjane in Guelmim.

19 December Tan-Tan Plage.
Boodschappen gedaan bij de gloednieuwe Marjane in Guelmim, was wel ver omrijden, ligt buiten de stad aan de oostkant, waar wij dus net niet heen moesten, maar we vonden alles wat we nodig hadden, alleen diervoeding was hier niet in het assortiment.
Vlotjes reden we die lange weg naar Tan-Tan en verder naar Tan-Tan Plage, waar we eerst naar die gloednieuwe camping "Equinox" www.campingequinox.com" gingen kijken, die is pas een paar maanden open en dat leek ons wel, geen andere gasten dus was dit meteen onze privé camping. Uitstekend sanitair, de beste douches die we ooit in Marokko aantroffen, schone toiletten, zelfs met wc papier en zeep bij de wastafels, goede toiletstort, water en stroom, wat wil je nog meer. Alleen een erg ongelijk en erg aflopend terrein, dus kost het wat moeite om de camper recht te zetten. De indeling van de plaatsen is een lachertje, er kunnen hier dan 21 campers staan, maar dan kun je nog niet eens je luifel uitdraaien, maar we hoorden van Mustafa dat wij inmiddels de 5e klant zijn in die 2 maanden, dus dat zal wel meevallen. Voor de prijs van 70 Dirhams, all in met wifi, als je dat al wilt , hoef je ook niet verder te zoeken. De oceaan is op een paar honderd meter, dus je ligt 's nachts ook niet wakker van het gebulder van de branding. Wel waait het hier meestal stevig en stikt het hier van de vliegen, maar de kruidenier schuin tegenover verkoopt behalve o.a. vers brood ook prima anti insektenspul.
Momenteel is het heerlijk weer en volgens "weeronline.nl" zal dat voorlopig ook wel zo blijven. De mensen hier zijn heel vriendelijk en behulpzaam, we werden zelfs op de thee uitgenodigd, heel gezellig en
 ontspannen, dus we zullen hier nog wel even blijven, misschien wel tot na de kerst.

 

25 December Tan-Tan Plage.

Maandagavond echter begon het al behoorlijk te waaien, 's nachts schommelde de bus behoorlijk heen en weer, zo erg zelfs dat Lotje vond dat ze wel tussen ons in moest komen liggen.

Dinsdag leek het meer te stormen, de lucht was geelbruin door saharazand, dus dat was 2 dagen binnen blijven, lezen en internetten en zo.

Vanmorgen was het prima opgeklaard, dronken onze thee zelfs buiten en bleven dat ook de rest van de dag , heerlijk, 23 gr. en niet al te veel  wind meer.

Vanavond was bijna ons kerstmenu gereed, verse worteltjes met peterfish, een delicatesse, en gemengde salade, toen er op de deur geklopt werd, daar stond Mustafa met een schaal geroosterde sardienen, we hebben die dankbaar aanvaard, maar dat wordt wel 2e kerstdag alvorens we die gaan oppeuzelen, over gastvrijheid gesproken!

 

Als je van rust en natuur houdt, moet je hier zijn, Abeino, camping "de la Vallee"

 

13 Januari Tafraout.


Zondag 28 dec. verlieten we Tan-Tan Plage en gingen nog een weekje weer terug naar Abeino, waar we eigenlijk alleen maar geluierd in de zon en veel gewandeld en gelezen hebben, we hadden daar nog best wat langer willen blijven, maar na de eerste paar dagen gebrekkig internet en daarna helemaal niet meer, vertrokken we na een tussenstop in Guelmim voor de boodschappen en pasfoto's van Anja, naar Tafraout, camping Tazka (www.campingtazka.com.), waar we al vele malen eerder waren. We reden daarheen via een schitterende route "binnendoor" door de bergen van de Anti-Atlas, perfekt de weg gewezen door onze "Gerrit-Garmin", waar ons een hartelijk welkom wachtte op die camping. Inmiddels staan we daar al een dag of 10, het is er gezellig, inmiddels is er nog een Hollands stel waar we het prima mee kunnen vinden. De omgeving is onwaarschijnlijk mooi, het weer wat minder maar de berichten zijn hoopgevend, Tafraoute is op slechts enkele km. en voor Anja dus ook goed bereikbaar. Hier verder alles dik in orde, we blijven hier nog wel even, gaan hier ook ons verblijf verlengen wat normaal na 3 maanden afloopt. 06-01-20153.JPG
Hier is het goed uit te houden hoor!

6 Febr.  Foum-Zguid.


In Tafraout bleven we bijna 4 weken, de laatste weken heerlijk weer, alleen maar zon, overdag tot 23 gr. en 's nachts erg koud, soms wel rond het vriespunt.
Toen we daar aankwamen betaalden we meteen 30 dh. om 20 dagen verzekerd te zijn van iedere morgen een heerlijk vers stokbrood, waarmee Mohammed dan klaar stond als Lotje voor de korte eerste ronde uitgelaten werd.
In al die tijd zagen we weer veel oude bekenden en hadden we ook weer leuke nieuwe ontmoetingen en bijna iedere middag moest er natuurlijk jeu de boule gespeeld worden.
In het dorp kochten we een mini wasmachine, goed voor 2 kg. wasgoed, waarmee we bij de bus prima de was kunnen doen, die gaan we snel terug verdienen, kostte € 38,- terwijl we anders voor de matige wasmachine op de camping 60 dh. per keer moesten betalen, terwijl de was daar ook behoorlijk nat uit kwam.
Ook verlengden we hier ons verblijf in Marokko, anders moet je er uit zijn na 3 maanden. Dat ging allemaal weer anders als vorig jaar, de patron deed er niets aan en de politie komt niet meer om te halen en brengen, maar het ging gesmeerd, in ruim een uur geklaard en a.s. maandag ophalen. Ook hoefden we nu maar van alles 4 kopieën aan te leveren, vorig jaar 6.

Wat heb je nodig voor verlenging verblijf in Marokko (jan. 2015 Tafraout) per persoon:
(Wordt pas verstrekt na 2,5 maanden verblijf in Marokko)

-4 x Kopie paspoort.
-4 x Kopie paspoort, bladzijde met stempel datum arrivee en Maroc en nummer douane.
-4 x Kopie bankpas, voor- en achterzijde.
-4 x Kopie recu van opname bij een bank met het origineel, ondertekend met naam en voornaam.
-4 x Bewijs van verblijf "attestation"(Bijv. camping Tazka, waar je dan wel een paar weken moet verblijven).
Ga met die stapel naar het gemeentehuis en laat die per stuk met zegels, stempels en handtekening conformeren, als het er druk is moet je die de volgende dag ophalen. (Kosten ca. 108DH) (Kopieëren kost naast het gemeentehuis 1DH per stuk, maar we hadden voor zover mogelijk die thuis al gemaakt)

-Haal bij de gendarmerie een "Demande d'autorisation de séjour au Maroc", kopieer er één,
vul die per persoon volledig in en onderteken die, en kopieer beiden nog 3 keer.
Lever dat hele pakket, aangevuld met 4 pasfoto's, in bij de gendarmerie en je kunt na een week je bewijs van verlenging daar ophalen.
Bij ons ging dat heel vlotjes, werden zowel op het bureau municipal, als op het politiebureau meteen en vriendelijk geholpen, alleen duurde het 8 dagen tot alles klaar lag. Zowel op de camping als op het politieburo hoefden we niets te betalen.


Als je wilt laat je de patron een kapper bellen, die dan voor de camper komt knippen, super handig.
Vrijdag 30 jan. vertrokken we naar Tata, naar de prima camping Tayat, net buiten de stad met mooi uitzicht op de omgeving, en niet te ver om de markt te bezoeken.
Inmiddels zijn we al weer verhuisd naar Foum-Zguid, camping "Khaima Parc" en genieten ook daar weer van heerlijk weer, alleen iets frisser, 18 gr. en 's nachts niet meer zo erg koud.

Aangezien we zaterdag weer wilden vertrekken, hadden we op vrijdag n.m. al veel opgeborgen , ingepakt en ingeladen, gelukkig maar want ineens hadden een paar van die mannetjes bedacht de akkertjes op de camping van water te gaan voorzien. Dat lukte wel aardig, binnen een mum van tijd stonden we midden in een grote waterplas en moesten ijlings verkassen naar een hoger gedeelte, brrr, die laatste dag hebben we dus maar niet betaald, mede omdat door die watervloed er ook geen stroom meer was.

Stonden we plotseling in een grote plas water.

 

Rustig wachtend op de baas

 

15 Febr. N'Kob.
Van Foum-Zguid vertrokken we naar Zagora via de -N12- en dat ging prima, die is goed opgeknapt, alleen wegens de hevige regens van eind nov./begin dec. moesten er weer wat reparatie's worden uitgevoerd, maar er waren prima omleidingen gemaakt. De route is niet spektakulair, maar wel bijzonder waren de door ontelbare bloemen paars gekleurde bergen, alleen aan de schaduwkanten, dus moeilijk te fotograferen tegen de zon in.
In Zagora woonden we even op camping Sindibad, vlakbij het centrum en dat is wel handig voor de boodschappen. Daar lieten we bij "Garage Sahara Zagora" voor niet te veel dirhams onze veel te lage voorvering verhogen, dat lukte wel in één dag maar 3 cm. verhoging was niet de afspraak, dus de volgende dag alles weer gedemonteerd en zwaardere extra veren gemonteerd en na alles weer terug gemonteerd te hebben, hadden we de voorkant 7 cm. hoger, superrr, nu geen verkeersdrempels en zo meer raken is toch wel beter, met dank aan Mohamed en Abdoul en medewerkers.
Het werd weer tijd voor Anja om bloedmonsters te laten nemen voor het Erasmus, we probeerden dat bij het ziekenhuis in Foum-Zguid, maar daar is geen laboratorium, en vertelde men ons dat we in Zagora wel terecht konden, maar helaas het zelfde verhaal en werden doorverwezen naar Ouarzazate, en inderdaad daar is wel één "laboratoire medicinal" en konden volgens de receptioniste de volgende morgen om 8 uur terecht. Dus de volgende morgen vroeg op en waren daar om kwart voor 8, gelukkig maar want om 5 over 8 toen de deur open ging waren er al zeker 30 wachtenden, dus waren we met nr. 7 niet slecht af en waren om 9 uur al weer buiten en konden de volgende morgen om 11 uur de uitslagen ophalen. Op vrijdag de 13e dus om 11 uur om de uitslagen, maar daar was het weer net zo chaotisch druk, maar na flink ellebogenwerk vroeg ik in mijn beste frans om alleen maar die uitslagen van de onderzoeken van de vorige dag, en, wonder boven wonder, binnen 10 minuten stond ik al weer buiten met de benodigde papieren. 's Avonds meteen foto's daar van naar Dr. van Daele gemaild, die vervolgens heel snel reageerde met: "Ziet er prima uit en goede reis verder".
Inmiddels zijn we via Agdz in N'Kob aangeland op camping "Ouadjou", waar we al meerdere keren waren, en gaan morgen bij Kees en Bea, die hier wonen, de door ons meegebrachte kinderkleertjes en speelgoed afleveren, zij zorgen dat die goed terecht komen.
Hier is het de laatste weken steeds prima weer, maar over het algemeen vinden we het toch wel minder warm als de vorige jaren, maar alles verder dik in orde.

Paarse bergen onderweg

 

Mohamed met de nieuwe extra binnenveer

 

Kleurrijk, vrolijk en vakkundig, garage Sahara Zagora,Mohamed en Abdoul.

 

20 Febr. Meski.

Vertrokken di. de 17e uit N'Kob met stralend weer en reden via Tazzarine en Alnif door de bergen naar Tinghir, camping "Soleil", waar nog meerdere mensen, waaronder ook landgenoten, nog lekker buiten van de zon zaten te genieten. Nu hadden we op "WeerOnline.nl" al wel gezien dat woensdag een mindere dag zou worden met max. temp. van op eens 13 gr. en veel wind, maar we werden vanmorgen wakker bij nog geen 3 gr. en een behoorlijke laag sneeuw, brrr, en het werd vandaag niet "warmer" dan 4 gr. en de hele dag regen, of beter gezegd ijswater, bovendien viel hier meerdere malen de stroom weg, zodat we onze gasverwaming moesten inschakelen. Gelukkig hadden we nog wel wat om handen, we kochten in N'Kob bij de groenteboer de hele voorrraad tuinboontjes, die waren zo mooi klein en voor maar 5 dh. per kg. dat we niet verwachtten die onderweg nog beter dan zo te vinden, 11 kg. en dat was nog een aardig karweitje om te doppen. Dus zitten er nu 7 portie's in de diepvries, dat wordt later smullen en onderweg smullen van die schillen voor schapen en geiten. En later op de dag bekeken we een mooie film die we eerder van Mia en Stephane kregen, "De railwayman", prachtig en ontroerend. Overigens is de weg naar hier toe mooi opgeknapt, vorig jaar was dat nog één grote bouwput. Hadden we gisteren 17-02 uitstekend bereik met Maroc Telecom, vandaag helemaal niks, wegens die neerslag? Vanmorgen dond. 19 febr. vertrokken we weer met de bedoeling door de Todrakloof en verder binnendoor naar Goulmima te zwerven, echter de toegang tot die Todrakloof was geblokkeerd wegens te hoog water, dus maar omgekeerd en via Tinejdad, Goulmima en Arrachidia meteen doorgereden naar Source Bleu Meski, waar we als goede oude bekenden werden ontvangen en bovendien nog bevriende Ollanders troffen, geweldig!

Toen we wakker werden op camping "Soleil"

 

Dinsdag 3 maart, Azrou.
We bleven 10 dagen in Meski bij die natuurlijke bron in een grote palmeraie die deel uitmaakt van een langgerekte oase waar de rivier de "Ziz" doorheen stroomt en vanaf de "Gorges de Ziz" en via een immens groot stuwmeer boven Er Rachidia water voorziet tot zelfs in Merzouga, zo'n 250 km. naar het zuiden, om in de Sahara te eindigen.
Daar hadden we wel het beste weer van deze reis, weinig wind, alleen maar zon en ca. 23 gr. maar 's avonds wel de kachel aan. Iedere middag jeu de boule, met wisselend sukses, want die mannen hier kennen ieder hobbeltje op het terrein.
Youssef nodigde Anja uit voor een ritje per ezel naar de ruïnes van de oude kasbah, maar dat mislukte helaas, het rugdek was veel te breed en te glad en ze kon zich nauwelijks ergens aan vast houden, dus verder dan een 10 tal meters kwam het niet, helaas.
Verder luierden en lazen we lekker in de zon, genoten ook nog van een door Youssef zelf aangeboden en bereide tajine.
Na een hartelijk afscheid vertrokken we op 1 maart weer, richting noord en zijn nu bij Hassan op camping "Amazigh", een paar km. boven Azrou tussen de kersenbomen en de rondom overal klepperende ooievaars.
Het was een mooie route door de "Gorges du Ziz" door de "Tunel des Legionaires", die ooit met de hand werd uitgehakt. Ze zijn daar nog steeds trots op, altijd staat daar nog een soort wachtpost in uniform.
De weg naar Midelt was een kleine week geleden nog afgesloten wegens hevige sneeuwval, maar daar was nu niets meer van te zien, wel richting Azrou, ter hoogte van Mischliffen, een klein wintersportgebiedje, waar het enorm druk was met jongelui die met allerhande sleetjes van de bergen af gleden. Natuurlijk kwamen we weer door dat bijzondere "Forêt de Cèdres" met op diverse plaatsen groepen bedelende makaken.
Morgen vertrekken we naar Fes.

Youssef met Anja op "Mister No Name"

Wel 10 nesten binnen 100 m.

 

10 Maart, Bou Ahmed-Chmaála.
Na 2 nachten in Fes, op de parking bij die mooie poort, Bab Boujaloub, en bezoeken aan de medina en de souk, wat voor Anja niet lukte, was die dag juist niet lekker, dus bleef bij Lotje in de bus. Achteraf maar goed ook,die lange smalle steeg naar de medina was wel erruugg steil naar beneden en het was niet zeker of dat "ding" dat terug wel had aangekund. Op die parking maakten we ook kennis met Co en Lia (http://www.dekeizersreizen.nl/), erg gezellig.
De volgende dag sliepen we een nacht bij Ouezzane, bij motel "Rif" om vervolgens langs en voorbij Chefchaoun naar de middellandse zeekust te zwerven, een schitterende route en ook nog eens erg rustig. Daar werden we op de camping bij Chmaála hartelijk verwelkomd door Ahmed, die na al die jaren nog steeds uitsluitend Arabisch spreekt. Bovendien werden we blij verrast door de aanwezigheid van een stel Hollandse vrienden dat hier al een week of zo genoot van de ultieme rust. Dat was wel heel gezellig bijpraten en zij hadden gelukkig ook een probaat middel tegen mijn (Wout dus) vreselijke, waterdunne diarree. Dat begon zondag al, en na de eerste inname vanmorgen en om de 2 uur weer een capsule komt er nu al (22,00 uur) duidelijk herstel. Voor Marokkogangers aan te bevelen om mee te nemen: "Imodium", werkelijk een probaat middel. Morgen hopen we dat de toestand zo is verbeterd dat we eindelijk die grote stapel was kunnen gaan verwerken.
Verder is het hier goed toeven met al die kippen, katten en af en toe zelfs een kudde schapen en geiten, Lotje krijgt dus geen tijd om te slapen.

Die mooie groene Rif met in de verte Chefchaoun.

 

20 Maart, Cáceres Spanje.
Op 14 maart namen we weer afscheid van Ahmed na een heerlijk rustig weekje met heerlijk weer, maar dat was ook de reden voor vertrek, er is in de wijde omgeving regen op komst, ook in Spanje. Dus nog 2 nachten op camping "Al Boustane" in Martil geslapen en maandag de 16e meteen naar Ceuta gereden, na natuurlijk nog even diesel bijgetankt te hebben.
Aan de grens wachtte ons alweer een onaangename verrassing, we waren weer ernstig in overtreding, op ons invoerformulier voor onze camper had dat jonge dametje bij binnenkomst in Marokko slechts geldigheid voor 3 maanden ingevuld, terwijl ik uitdrukkelijk gevraagd had om 6 maanden. Bij onze verlenging van onze visa in Tafraout bij de gendarmerie nog nagevraagd of we voor ons voertuig ook een verlenging konden krijgen, maar dat was volgens hen niet nodig, die invoerpapieren waren immers altijd 6 maanden geldig.... Na aanvankelijk het papier te hebben gestempeld, en 1 exemplaar voor ons, kwam enkele minuten later die ambtenaar luid roepend mij weer achterna om te vertellen dat het toch niet klopte en we wel even een boete mochten betalen van 5000 Dh. !! wegens overschrijding van die datum. Na uitvoerig in mijn beste frans uitleg te hebben gegeven, en wat heen en weer geloop en diverse telefoontjes met de hoogste chef, werd uiteindelijk de datum op het originele formulier alsnog gewijzigd en konden we het land verlaten zonder betaling, pffff.
Probleemloos passeerden we de Spaanse douane, nergens werd naar gekeken. Voor alle zekerheid hadden we bij de dierenarts in Martil nog een gezondheidsverklaring in Lotje's paspoort laten opnemen, wel 250 Dh.!! Wel moest ik de brave man na stempel, handtekening en betaling nog vragen of Lotje dan niet onderzocht hoefde te worden, dat vergat hij bijna!!
Vlotjes voeren we naar Algeciras over een kalme zee en na 5 kwartier konden we van boord, deden boodschappen in Palmones en bleven daar ook slapen en, inderdaad, daar begon het 's nachts te regenen.
Dinsdag de 17e reden we naar Puerto Gelves, lieten onderweg nog onze LPG tank vullen, een meevaller, slechts 36 liter verbruikt in die 4,5 maanden, en maar 25 Euro's.
In Gelves wachtte ons ook nog een onaangename verrassing, daar was inmiddels een interim manager te werk gesteld, er mogen geen campers meer op die mooie plaatsen op die soort van dam, tussen de Guadalquivir en de haven, nee we mochten nu aanschuiven op een rijtje dicht bij elkaar, brrr. Voor Diana was er ook een onaangename mededeling, na daar meer dan 10 jaar, na de dood van haar husband Mike, op haar schip op de wal te hebben gewoond, kreeg ze te horen dat dat niet meer mag, dramatisch, ze is al 83 of 84!! Het welkom met haar en Nellie Mandela was er niet minder om, maar we zagen toch wel een traantje. Gelukkig was ze erg in haar nopjes met het door ons meegebrachte originele handgeknoopte kelim kleed en hadden we nog 2 heel gezellige middagen met haar.
Inmiddels lijkt het in zuid Spanje meer herfst dan voorjaar, staan nu in de regen op die mooie camping van Cáceres http://www.campingcaceres.com en zullen daar wel wachten op beter weer, al duurt dat nog wel zeker een week volgens www.weeronline.nl/Cáceres, maar we vervelen ons niet en er moet ook weer gewassen worden, dat gaat hier super met onze eigen turbo washer in die eigen badkamer naast de camper met warm water, stroom en afvoer, alleen drogen zal wat lastiger worden.

Die kelim voor Diana kochten we in Nekob

 

Blauwe ekster voor de deur

 

9 April 2015, Villeneuve-de-Marsan.
Inderdaad, na een dag of 4 werd het weer in Cáceres steeds beter en konden we weer lekker buiten genieten. We bleven daar tot 1 april, zwierven een hele dag door Extremadura en natuurlijk door nationaal park "Monfraque" met z'n vele vale gieren en sliepen 's nachts hoog in de bergen bij La Alberca, waar we de volgende morgen het prachtige oude centrum bezochten en 's middags reden we door naar een mooie camperplaats in Bretocino. Daar ontmoetten we Klaas en Grietje uit Overijssel, gezellige mensen. Met Klaas gingen we de volgende dag op zoek naar de "Grote Trap", een grote vogel die in deze omgeving veel voor komt. We zagen er met de verrekijkers honderden, prachtig, alleen helaas steeds veel te ver weg voor mooie foto's, zeker steeds wel 500m. We waren wel op het goede moment, de balts was in volle gang, waarbij het mannetje zijn veren bijna binnenstebuiten keert en lijkt op een grote witte bal, en dat om de vrouwen te versieren. Klaas en Wout speelden iedere middag jeu de boule, verder veel gewandeld en 's middags lekker in de zon geluierd en gelezen.
Op 2e Paasdag vertrokken we daar weer nadat we zagen dat het inmiddels in zd. frankrijk weer lekker weer ging worden. In Roncesvalles Burgetes was onze laatste overnachting in Spanje, pal naast een arena.
Na een adembenemend mooie route door de Pyreneeën staan we nu op een prachtige camperplaats niet ver van Mont-de-Marsan.

2 Mannen "Grote Trap", maar errruggg ver weg.

 

Vandaag gelukkig geen slachtpartij!

 

19 April 2015, Menetou-Salon.
Na een weekje rondzwerven in de Dordogne in lentekleuren, o.a. Bergerac en La Bugue, reden we weer verder noordwaarts langs Limoges, Châteauroux en Bourges. En zo mee reizend met het prachtig opkomend voorjaar staan we nu in een alleraardigst dorpje, Menetou-Salon met zijn mooie kasteel, wat helaas momenteel wegens verbouwing voor bezoek gesloten is. Hier is midden in het dorp een prima camperplaats met alle voorzieningen, zelfs 6 stroomaansluitingen en dat allemaal gratis.
We zijn van plan om via Auxerre, Troyes, Châlons-en-Champagne aan de Marne, en Charleville-Mézières via Dinant, Hasselt en Turnhout België te doorkruisen.
We verwachten dan ergens in de 1e week van mei weer op ons domein in de Rucphense bossen te arriveren.
Dit is tevens de laatste update van deze geweldige reis, mochten er verder onderweg nog mooie foto's gemaakt worden zullen we die wel toevoegen.
Dank voor het mee-reizen en wordt wellicht komende winter wel weer vervolgd.

Wijngaard bij château Menetou-Salon